De zaterdag begon erg vroeg. Mijn vriendin moest van 6 uur 's ochtends tot 1 uur 's middags werken en ik had beloofd haar op het werk af te zetten met de auto. Om half 7 zat ik dus al volledig klaar met mijn spullen, en dat terwijl ik pas om 9 uur had afgesproken met Bart en Mischa, de rest van onze groep.

De tijd verstreek natuurlijk veel te langszaam en ik stond dan ook al om kwart voor 9 voor de deur van Bart. Nadat alle spullen zorgvuldig in de auto waren gepropt, konden we op weg. Gelukkig ligt Landgraaf niet erg ver van Brunssum en waren we er binnen een half uur. Het parkeren van de auto was ook al geen probleem, en van een rij bij de ingang van de camping was al helemaal geen sprake. Toch wel fijn, zo'n 'tegenvallend' programma.

Om 11 uur hadden we de twee tenten staan en konden de eerste blikjes bier open. Altijd pas bier drinken ná het opzetten van de tent, anders ben je minstens twee keer zo lang bezig. Zeker met de felle zon die we deze dag hadden.

Na een paar pilsjes werd het tijd om de polsbandjes te halen. Ook dit jaar hadden ze het succesvolle systeem waarbij je eerst de camping op mag om je tent op te zetten en daarna in de grote tent je bandje kon halen. Net als vorig jaar was het een stoffen bandje in plaats van de plastic bandjes van een aantal jaren geleden.

Mijn vriendin Anky was om 1 uur klaar met haar werk en werd afgezet door haar broer. De groep die bleef overnachten was compleet. Tijd om naar het festivalterrein te gaan.

Het festival werd dit jaar geopend door 37 Stabwoundz, een metal-formatie uit Brunssum. Niet geheel onze smaak (met uitzondering misschien van Bart) en dus hebben we het eerste uur gebruikt om bonnen te kopen, wat te drinken en contact te zoeken met onze jojo-vrienden Dominique (vriendin van Mischa), Tim en Nathalie. Zij hadden wel een drie-dagen-kaart maar reden iedere dag op en neer naar huis.

De volgende act, ADHD, hip-hop groepje van Brainpower, kon mij ook niet echt boeien, en om naar het noordpodium te lopen voor iemand met dezelfde voornaam, Roy Paci, had ik ook al geen zin. Op het gras in de zon liggen was veel aangenamer.

Gelukkig volgde daarna één van de betere acts van die dag, The Sheer. Lekker Nederlands vermaak van hoog niveau. Ze speelden alle nummers met veel plezier. Je kon echt zien dat ze er zelf ook zin in hadden, en dat had zijn uitwerking op het publiek. Meeklappen en springen dus!

Op het noordpodium stond daarna Hoobastank. Ze stonden in het voorprogramma van Incubus en dat is goed te horen. Lekker pakkende rock. Een stuk beter dan HIM in ieder geval. Deze Finse band maakt op CD best goede muziek, maar live viel het me zwaar tegen. De zanger stond ongeinterreseerd op het podium en had schijnbaar meer aandacht voor zijn sigaretten en drank. De zang was op het veld ook nauwelijks te horen. We kozen er dan ook voor om na drie nummers het festivalterrein te verlaten om op de camping te genieten van de uitzendingen van 3FM.Een hoop gezelligheid en een tray bier later lagen we in een diepe slaap te wachten op de volgende dag.